Gisteren was weer zo een vraag. Een jonge studente achterin de zaal naar aanleiding van mijn opmerking over wat een goede arts maakt.....
" Maar hoe moet ik dit nou ontwikkelen?" vroeg zij
" Ja, daar is er geen handleiding voor" zei ik "Als je ervan bewust wordt dat het nodig is, zulke dingen hebben tijd nodig"
Daar nam zij geen genoegen mee....
Ik keek naar beneden en dacht na, niet meer dan een halve minuut, hoewel het langer voelt. Toen ik weer omhoog keek, met tranen in mijn ogen vroeg ik "Waarom wil je arts worden?" Het was een retorisch vraag maar die vraag stelde ik weer.. "Waarom heb je besloten arts te worden ?"
Zij begreep mijn antwoord...
Deze korte wisseling houd mij al een dag bezig en is de aanleiding voor deze blog.
Ik sta alweer aan de vooravond van de nieuwe seizoen van de Alpe d'HuZes en voor mij ook een belangrijke moment om diep in mijn ziel te kijken en vragen waarom ik weer mee doe.
Ik heb toch al mijn doel gehaald? een nare periode van mijn leven afgesloten? het is toch allemaal gelukt?
Ja, allemaal waar..... maar waarom deed je echt mee?
..en toen begreep ik het ook.
Ik doe weer mee omdat ik geïnspireerd word, en anderen ook wil inspireren. Ik wil laten zien dat als kanker patiënt dat er dient rekening met je gehouden te worden.
Ik doe mee omdat veel geld nodig is voor onderzoek en kanker is iets van ons allen. Ik doe mee omdat ik mijn dochter groot wil zien worden. Ik doe mee omdat ik plezier heb aan de gedachte mijn tijd en energie in te zetten voor een beter leven voor anderen.
Ik doe weer mee!

0 reacties:
Een reactie posten